Historia
SCC powstaje w roku 1956 jako owoc współpracy kolegów z Krakowa (Burchard, Dzięgiel z Oddziałowej Sekcji Taternictwa Jaskiniowego PTTK Kraków) i Częstochowy, którzy wspólnie zrealizowali wyprawę do ówcześnie trudno dostępnych jaskiń: Koralowej, Urwistej i Głębokiej (dzisiejsze Studnisko). Był to pierwszy speleologiczny wyjazd szkoleniowy. Działalność SCC w drugiej połowie lat 50 prowadzili Józef Klimas (pierwszy prezes Speleoklubu), Anna Bednarska, Jacek Piątkowski. A od 1958 roku brać speleologów częstochowskich powiększyła się o Bonifacego Kopecia, Kazimierza Kościeleckiego, Andrzeja Przewłockiego, Zygmunta Łęskiego, Andrzeja Płoweckiego, Maksymiliana Laszeckiego, Adam Espenschit, Zbigniewa Cabana.
Początkowe "wyprawy" naszego klubu obejmowały rejon niedalekich Gór Sokolich i Towarnych. Doprowadziły one do odkrycia kilku ciekawych miejsc np. w Górach Towarnych: jaskinie Dzwonnica i Cabanowa; w Górach Sokolich: Aven Wszystkich św. (1963 Biernacki, Kaniut, Kopeć). Z biegiem czasu przyszła kolej na wielkie jaskinie tatrzańskie. I tak rozkoszowano się urokami ogromnych gangów Jaskini Czarnej, ciasnej i błotnistej Jaskini Wysokiej, Chatki w Jaskini Zimnej. W Tatrach odnosimy także sukcesy eksploracyjne. Dzięki koledze Zbigniewowi Biernackiemu, który wspina komin w bocznych partiach, puszcza około 600 m korytarza za Jeziorkiem MARWOJ w Jaskini Miętusiej. 
Umożliwiło to dalsze jej poznanie. Do dziś jest to jedna z najdłuższych jaskiń w Tatrach. W 1956 roku odkryto Studnię Dudową w Kominiarskim Wierchu, brano udział w eksploracji J. Ptasiej Studni, w J. Bandzich Kominiarski odnaleziono naturalne połączenie Dolnego otworu z Górnym. W okresie 1958-65 Częstochowa staje się siedzibą dla klubów z woj. Katowickiego. Dzięki SCC powstają kluby w Bytomiu, Bielsku-Białej. Po wyjeździe Józefa Klimasa do Żagania powstaje klub Bobry Żagań. Lata 1965-68 to ożywienie kontaktów zagranicznych, zwiedzanie jaskiń węgierskich, rumuńskich i afgańskich. Również w tym okresie aktywowana jest przez Z. Łęskiego Młodzieżowa Grupa Grotołazów. Prężnie działający młodzi mogą poszczycić się odkryciem nowych partii w jaskini Koralowej tzw. WAR i sala MGG. Nasi koledzy ciężko pracują także na Jurze.
Po roku 1967 zostają oznaczone kolejne "białe plamy na globusie" w postaci Jaskiń: Piętrowa Szczelina, Kamiennego Gradu, Pod Mostami. Dokonano także przekopu pomiędzy jaskiniami Dzwonnicą a Towarną oraz odkryto górne piętro w stropie Jaskini Wiercicy. Kontynuowano działalność w tatrzańskich studniach (Snieżna, Wlk. Litworowa, Miętusia). W 1968 r. "wykopano" jaskinię Wyżnią Litworową (-28 m), która ówcześnie była najwyżej położoną jaskinią w Tatrach.
SCC z czasem zaczyna liczyć coraz więcej wykwalifikowanych członków. Od roku 1970 co roku organizowano kursy taternictwa jaskiniowego, w których każdorazowo uczestniczyło 5-20 osób. Utworzono filię SCC rzy Politechnice Częstochowskiej (AKG), która niedługo po tym stała się samodzielną organizacją (AKSiA). Ważnym etapem jej działalności było zorganizowanie szeregu wypraw do jaskiń Austrii (Prokop, Krukowski, Owczarek, Radziejowski, Leciński). Lata 1974-75 spędzone w Jaskini Moundhohle owocują w postaci wyeksplorowanych 546 metrów. Aż do roku 1981 (odkrycie Jubileumschacht) była to najgłębsza jaskinia świata. Podczas wypraw do Austrii nawiązano kontakty z saltsburskim speleoklubem, co przyniosło korzyści w przyszłości.
Na rok 1975 SCC datuje swój najgłębszy kryzys. Wtedy to przyłączamy się do Speleoklubu Dąbrowa Górnicza. Dopiero po sześciu latach następuje reaktywowanie Klubu, który od tej pory trwa nieprzerwanie do dzisiaj. Lata '80 i '90 to czas wzmożonej działalności. Wyprawy organizowano niemal we wszystkie rejony świata. W 1983-84 wyprawa do Włoch przyniosła pogłębienie jaskini Abisso Paolo Roversi do -863 metrów, w Hiszpanii w roku1986 jaskini Sima del Porru la Capilla do 860 m. Nowym, obiecującym rejonem Turcją zainteresowało się już młode pokolenie lat '90. Znaleziono cztery jaskinie, z czego najgłębsza (Białego Kepeka) liczy 235 m.